Pobierz Darmowy Fragment E-booka "Irydologia w Praktyce"Irydologia to ocena stanu naszego zdrowia na podstawie wyglądu tęczówki oka. Początki irydologii siegają czasów starożytnych. Wtedy to w Chinach po wyglądzie oczu oceniano wartość kupowanych zwierząt. Irydologie znali również starożytni Egipcjanie. Irydologia to przede wszystkim prognozowanie wystąpienia chorób i profilaktyka. Inaczej mówiąc jest to studiowanie tęczówki oka, aby z jej wyglądu wywnioskować o aktualnych i przyszłych chorobach człowieka.
Twoje oczy dostarczają informacji o
predyspozycjach do niektórych chorób, pozwalają ocenić stan Twojego zdrowia. Na
tęczówce zapisany jest stan zdrowia narządów wewnętrznych i zewnętrznych oraz
informacja o tym, jakimi chorobami jesteśmy dziedzicznie zagrożeni. Jeszcze parę lat temu irydologia była uznawana za oszustwo. Dzisiaj coraz więcej lekarzy zajmuje się tego typu
badaniami i coraz więcej osób z nich korzysta.
Pobierz Darmowy Fragment E-booka "Irydologia w Praktyce"
Zwolennicy irydologii koncentrują się na tęczówce, twierdząc, że jej powierzchnia informuje o zdrowiu wszystkich organów ciała. Prawa tęczówka ukazuje stan organów po prawej stronie ciała, a lewa po lewej. Górna część tęczówki pokazuje głowę, dolna stopy, a pomiędzy nimi rozciągają się pozostałe organy człowieka. Irydolog potrafi w dużej ilości przypadków, bez żadnych dodatkowych badań, określić co się dzieje w organizmie pacjenta, rozpoznając chorobę w stadium, kiedy jest ona praktycznie nie wykrywalna innymi metodami.
Irydologia jest
całkowicie bezbolesna i polega na patrzeniu w oczy, a konkretnie na sporządzeniu
swoistej mapy tęczówki oka. Lekarz irydolog potrafi w znacznej części
przypadków i to bez żadnych dodatkowych badań, określić co się dzieje w
organizmie pacjenta, rozpoznając chorobę w takim stadium, kiedy jest ona
praktycznie nie wykrywalna innymi metodami.
Oko jest jednym z
najbardziej wrażliwych narządów naszego ciała. Bardzo szybko reaguje na zmiany w
układzie krwionośnym i nerwowym, które zazwyczaj są wynikiem procesów
chorobowych zachodzących w organizmie. Dzieje się tak dlatego, iż właśnie w oku
umiejscowione są zakończenia połączeń nerwowych powiązanych z każdym narządem
wewnętrznym i każdą częścią naszego ciała. Stąd właśnie wygląd tęczówki zdradza
obecny stan naszego zdrowia, a także zmiany jakie zaszły w przeszłości lub jakie
mogą się jeszcze pojawić.
Lekarz irydolog na podstawie wyglądu
naszych oczu, a szczególnie kolorowej ich części, bez najmniejszego problemu
rozpozna na jaką chorobę cierpimy, w jakiej kondycji jest każdy układ i narząd
wewnętrzny, z jakimi chorobami będziemy borykać się w przyszłości. Może wskazać
wrodzone predyspozycje do pewnych schorzeń, o czym wnioskuje m.in. na podstawie
tzw. słabych punktów naszego organizmu. Diagnozowanie chorób za pomocą
irydologii pozwala ponadto na ustalenie stopnia zatrucia organizmu.
Dzięki tej nauce łatwo możemy ocenić stan układu odpornościowego. Aby
diagnozować, który narząd albo cały układ niedomaga, wystarczy wiedzieć w której
części tęczówki usytuowane jest pożądane zakończenie nerwowe.
Diagnoza z
tęczówki jest bezbolesna i nieszkodliwa dla oczu. Lekarz ogląda obie gałki oczne
w lampie szczelinowej, która powiększa obraz kilkadziesiąt razy i rozjaśnia
tęczówkę, dzięki temu wszystkie zmiany na ich powierzchni są dokładnie widoczne.
Stawiając diagnozę irydolog uważnie ogląda całe oko. Zwraca uwagę na
kształt i umiejscowienie źrenicy, odcień bieli gałki ocznej oraz wygląd
spojówki. Głównie jednak koncentruje się na tęczówce.
Przyjmuje się, że
lekarz irydolog nabywa zdolności samodzielnego diagnozowania po
obejrzeniu kilku tysięcy tęczówek i skonfrontowaniu swoich obserwacji z
rozpoznaniami opisanymi w historii choroby pacjenta, a potwierdzonymi innymi
metodami diagnostycznymi. Z tego powodu nawet w krajach, gdzie irydologia
od lat jest jednym z przedmiotów wykładanych na uczelniach medycznych,
samodzielnie praktykuje kilku, kilkunastu lekarzy irydologów. Znacznie
więcej wykorzystuje objawy tęczówkowe w odniesieniu do swojej podstawowej
specjalności.
W krajach Europy Zachodniej i w USA irydodiagnostyka zdobywa wśród lekarzy coraz większą ilość zwolenników. Automatycznie spowodowało to rozwój nowoczesnych technik ułatwiających obserwacje tęczówki. Dla celów irydologii stosuje się urządzenia telewizji barwnej, urządzenia komputerowe takie, które mogą zapewnić wysoką jakość obrazu i wierność odtwarzania. Tego rodzaju system wizualny umożliwia obserwację tęczówki w znacznym powiększeniu (do ok. 50 razy) i różnych ujęciach. Diagnostyka z tęczówki sprawdza się w 80 do 95%. Nie da się jej jednak stosować u dzieci do 4 roku życia ze względu na nie w pełni wykształconą tęczówkę oraz u osób po operacjach oczu. Odpowiedzialny irydolog nie może zniechęcać pacjenta do leczenia się u lekarzy medycyny konwencjonalnej. Po wykryciu choroby można rozpocząć profilaktykę i zapobieganie jej dalszemu rozwojowi, np. za pomocą ziołolecznictwa. W przypadku podejrzenia poważnych, czy przewlekłych schorzeń irydolog powinien skierować pacjenta na badania specjalistyczne. Ocena irydologiczna nie jest równoznaczna z diagnostyką lekarską. Obu tych metod nie wolno ze sobą porównywać szukając w nich konkurencyjności. Jest to metoda uzupełniająca.
Irydologia ma głównie zastosowanie w profilaktyce zdrowotnej, w wielu przypadkach potrafi zastąpić bolesne i kosztowne badanie, ale w żadnym wypadku nie należy od razu odrzucać fachowego badania lekarskiego. Tęczówka to mapa organizmu, gdzie na bardzo małej przestrzeni zapisano wszystkie informacje. Każdy narząd wewnętrzny, każda część ciała za pośrednictwem włókien wegetatywnego układu ma połączenie z określonym polem tęczówki. Irydolog dysponuje mapą oka dokładnie określającą, w którym miejscu na tęczówce rzutuje się mózg, serce, żołądek, i inne wewnętrzne narządy człowieka. Obserwując np. sektor odpowiadający trzustce możemy określić czy są tam zmiany po przebytych schorzeniach, bo niektóre z nich pozostaną przez wiele lat, a inne nawet przez całe życie. Warto także wyjaśnić, że im bardziej spoista i jednolita jest powierzchnia naszej tęczówki tym człowiek jest zdrowszy i mniej podatny na zachorowania.
Wyróżnia się cztery typy struktury tęczówki: typ pierwszy: - charakteryzuje się bardzo zwartym układem włókien, powierzchnia tęczówki jest niemal jednorodna - świadczy to o bardzo dobrej konstrukcji genetycznej oraz dużej odporności na zachorowania... ale występuje bardzo rzadko typ drugi: - układ włókien, oglądany bez powiększenia jest zwarty, ale badając tęczówkę za pomocą odpowiedniego urządzenia widać wyraźne ich rozmieszczenie - świadczy to o dobrych warunkach genetycznych i dużych możliwościach fizycznych, osoby o takim typie tęczówki mają predyspozycje do osiągania wybitnych wyników w sporcie - skłonność do chorób jest niewielka rokowanie w przypadku ich wystąpienia jest dobre typ trzeci: - szczeliny widoczne bardzo wyraźnie i zajmują znaczną część powierzchni tęczówki - w takim przypadku podatność na zachorowania jest wzmożona, a ich przebieg często przewlekły, często zdarzają się nawroty chorób typ czwarty: - najmniej korzystny - tęczówka składa się z samych jamek i zagłębień - prawdopodobieństwo zachorowania jest tu największe, a choroba przebiega często z powikłaniami i jest trudna do trwałego wyleczenia. Irydodiagnostyka lub inaczej irydodiagnoza jest metodą, która służy do oceny stanu zdrowia pacjenta na podstawie obrazu tęczówki oka i pojawiających się na niej zmian w strukturze anatomicznej lub mikroanalitycznej.
Należy tu zaznaczyć, że irydolog przeprowadzający to badanie nie ogranicza się jednak wyłącznie do oceny jedynie samej tęczówki. Czasem wykorzystuje się też zmiany patologiczne, czyli chorobowe pojawiające się na twardówce oka. Bardzo często, a w zasadzie rutynowo ocenia się zmiany w położeniu i w wyglądzie źrenicy oka. Naukę, która zajmuje się tym sposobem diagnozowania nazywamy właśnie irydologią, chociaż w niektórych publikacjach pojęcia te są ze sobą utożsamione. Żaden z tych terminów nie jest równoznaczny z pojęciem diagnostyki oka. Tym bowiem pojęciem określa się diagnozę oka jako narządu wzroku i zajmuje się tym okulistyka. Początków irydologii należy doszukiwać się już w czasach starożytnych. Wtedy to, na terenach Indii i Chin pasterskie plemiona po wyglądzie oczu oceniały wartość kupowanych zwierząt. Irydodiagnostykę znali także starożytni Egipcjanie. Ogólnie uważa się, że pierwsze pisemne dokumenty świadczące o stosowaniu irydodiagnostyki do rozpoznawania chorób pochodzą sprzed kilkudziesięciu tysięcy lat. Dwa papirusy długości 50 m. i szerokości 1,5 m. zostały znalezione w Gizie. Autorem ich był EI-AKS - sławny lekarz i kapłan faraona Tutenchamona. Jemu też przypisuje się zasługi w upowszechnianiu tej metody, która z Egiptu przedostała się do Babilonu, Tybetu, Indochin. Obecnie wspomniane papirusy przechowywane są w bibliotece Babilońskiej. EI-AKS znał oryginalny sposób wykonywania "fotografii" tęczówek na płytkach metalowych wykonanych z cynku lub niklu. Wiadomo, że podnosił taką płytkę na wysokość oczu i trzymał ją w odległości 2 cm od oczu przez 4 minuty. Następnie poddawał ją obróbce chemicznej i ponownie trzymał przed oczami przez kolejne 30 sekund. Ponownie poddawał płytkę obróbce chemicznej uzyskując barwny obraz oka. I chociaż uzyskane przez niego fotografie tęczówek zachowały się po dziś dzień, tak do czasów dzisiejszych nauka nie potrafiła rozszyfrować sposobu ich powstawania.
Oglądając je można jedynie stwierdzić, że wbrew pozorom faraon był
człowiekiem poważnie chorym. Medycyna zaliczyła irydologię do swoich specjalności, ponieważ całkowicie
bezpieczne i bezbolesne badanie oczu pozwala poznać predyspozycje chorobowe
pacjenta i zapobiegać pojawieniu się zagrożeń zdrowotnych. Irydolog
uważa, że źrenice oczu nie ukryją stanu zdrowia naszego organizmu. W celu
zbadania pacjentów w oczy patrzono już od wieków. Jednak dopiero nowoczesna
aparatura pozwala czynić to szczegółowo i skierować pacjenta do odpowiedniego
specjalisty. Irydologia nie jest "wróżeniem z oczu", choć wielu
chciałoby ją z różnych powodów do takiej roli sprowadzić. Opiera się ona przede
wszystkim na doświadczeniu, które uwzględnia obserwację i analizę zmian
zachodzących w strukturze tęczówki oraz zmian barwnych.
Irydologia znajduje też zastosowanie nie tylko wówczas, gdy nam coś
dolega. Również w zapobieganiu chorobom. Człowiek, który pozna słabe strony
własnego organizmu, może im przeciwdziałać, stosując np. odpowiednią dietę,
zażywając suplementy. Dzisiaj pod pojęciem irydologii należy
rozumieć metodę pozwalającą dokonać wstępną ocenę stanu zdrowia człowieka na
podstawie analizy oka. Nie może być jednak jedyną w oparciu, o którą takiej
oceny dokonujemy. Pozwala natomiast ukierunkować, w razie potrzeby, dalsze
postępowanie diagnostyczne w rozumieniu medycznym. Badanie
irydologiczne nie może być wykonywane zamiast innych badań. Wskazuje ono
jedynie na organy, w których nastąpiły zmiany chorobowe lub które są zagrożone
chorobą. Umożliwia wstępną całościową diagnozę, która rozszerza możliwości
rozpoznania chorób i może ukierunkować dalszy proces diagnozowania. W ramach
dalszej diagnostyki należy potwierdzić ocenę irydologa i wykonać dalsze,
szczegółowe badania, np. USG czy tomografię. Nie można zresztą opierać się tylko
na jednym wyniku, ale trzeba przeprowadzić kompleksowe analizy.
Irydologia mimo swoich licznych ograniczeń i niedoskonałości,
jest bardzo atrakcyjną metodą oceny stanu zdrowia, tanią w zastosowaniu, ale
nigdy nie jest i nie może być konkurencyjną w stosunku do badań klinicznych. Irydologia jest skuteczną metodą oceny stanu zdrowia człowieka. Jej
krytyka z jaką niekiedy się spotkamy, może wynikać z niezrozumienia samej
metody, braku doświadczenia w jej stosowaniu lub może być konsekwencją starania
się zaszeregowania jej w teoriach, w których nie można tego uczynić.
Według irydologów na tęczówce zapisuje się historia zdrowia danej
osoby - przebyte operacje, choroby, nadużywanie narkotyków, złamania kości,
zwichnięcia stawów, stany szokowe i depresyjne, nerwobóle itp.
Wszystko to zostawia ślady w zabarwieniu i fakturze tęczówki. Wszelkie zmiany pigmentacji i struktury mogą być sygnałem zakłuceń pracy organów wewnętrznych. Samo znalezienie śladów nie jest trudne, najtrudniejsza jest interpretacja. Czy jest to zmiana wrodzona czy nabyta, na jakim etapie jest schorzenie, i jakie są predyspozycje pacjenta. Tego nie da się ocenić nie będąc lekarzem i nie mając na bieżąco kontaktu z medycyną. Znaki irydologiczne stanowią rodzaj kodu, którego umiejętne rozszyfrowanie warunkuje prawidłową ocenę stanu zdrowia człowieka. W ich interpretacji istnieją jednak pewne utrudnienia. Jednym z nich jest to, że określony znak może mieć kilka znaczeń. Innym, że nie wszystkie zmiany obserwowane na tęczówce oka wskazują na aktualnie istniejące schorzenie. Wiele z nich obrazuje często skłonności do określonych zachorowań, bowiem są znakami wrodzonymi lub dziedziczonymi.
Badanie irydologiczne jest znakomitą metodą dokładnego i skutecznego określenia stanu zdrowia oraz ustalenia indywidualnego sposobu terapii. Jest to najtańsza i bezpieczna metoda określania rodzaju choroby oraz jej przyczyn i ogólnego stanu zdrowia. Daje ona również pacjentowi możliwość przeciwdziałania chorobie poprzez np. odpowiednią dietę, bioterapię, ziołolecznictwo, homeopatię, fizykoterapię, czy też masaże lecznicze. Niektórzy irydolodzy propagują połączenie nieinwazyjnego diagnozowania irydologicznego z indywidualnym dla każdego pacjenta doborem leków homeopatycznych, a także ziół, które w naturalny, pozbawiony działań ubocznych sposób skutecznie, łagodnie i trwale likwidują podłoże chorób.
Te niedrogie medykamenty, wykorzystujące siły przyrody, mogą być (co coraz częściej potwierdzają lekarze) doskonałym uzupełnieniem medycyny tradycyjnej. Na przykład leki homeopatyczne przydatne są zwłaszcza w leczeniu dzieci, ze względu na brak skutków ubocznych. Część irydologów zajmuje się również kuracjami odtruwającymi i odchudzającymi. Tęczówka dokładnie informuje o przyczynach nadwagi. Często jej podłożem jest niewłaściwa dieta, zaburzenia hormonalne, blokada układu limfatycznego, zakłócenia mechanizmu regulacji łaknienia na tle nerwowym i inne. Na podstawie tęczówki można ustalić, gdzie toksyny się gromadzą i jaki organ wewnętrzny nie pracuje prawidłowo, należy więc wtedy stymulować jego pracę. Irydodiagnostyka ocenia cechy ogólne organizmu, czy jest mocny genetycznie, jego zdolność obrony i szybkość regeneracji, ocenia dziedziczone predyspozycje do astmy, alergii oraz to, na ile silny jest układ nerwowy.
Lekarz irydolog dostrzega w oku skłonności do nerwic, skalę podatności na stresy i inne zagrożenia, które warto znać wybierając przyszłą drogę życiową. Takie wczesne rozpoznanie, wczesne zastosowanie rygorów odżywiania i właściwy tryb życia mogą znacznie opóźnić pojawienie się choroby oraz wystąpienie jej powikłań. Reasumując, dzięki irydodiagnostyce można wskazać wrodzone predyspozycje do pewnych schorzeń, określić, gdzie w organizmie toczy się proces chorobowy. Za jej pomocą ocenia się również funkcjonowanie układu nerwowego i odpornościowego oraz procesy trawienia i przemiany materii. Bardzo ważną informacja dla irydologa są różnego rodzaju pierścienie na tęczówce. Ich analiza pozwala na zdiagnozowanie wielu chorób. Na przykład tzw. pierścienie kurczowe wskazują, że dana osoba jest podatna na stres i może mieć nerwicę ogólnoustrojową. Pierścień odpornościowy pozwala stwierdzić stan odporności organizmu.
Obwódki dystroficzne na górnych obrzeżach tęczówki sugerują np. zmiany miażdżycowe. O odporności na choroby i w ogóle o zdrowiu świadczy przede wszystkim spoistość i jednolitość powierzchni tęczówki. Irydolog określa to na podstawie czterostopniowej skali: od typu pierwszego, charakteryzującego się budową zwartą, po typ czwarty, ze znacznym rozluźnieniem beleczek tęczówkowych, czyli widocznych, promieniście ułożonych kreseczek, które samodzielnie można zobaczyć w lusterku. Osoby, u których występują dwa skrajne typy: pierwszy i czwarty, stanowią niewielki procent populacji. Typ struktury tęczówki jest uwarunkowany genetycznie w ciągu życia nie pogarsza się na ogół więcej niż o jeden stopień. Można go utrzymywać na poziomie optymalnym dla danej osoby za pomocą leków. Dziecku mającemu słabszą strukturę tkanki łącznej podaje się wzmacniające zestawy minerałów. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko powstawania zniekształceń kręgosłupa, a w przyszłości zmian zwyrodnieniowych lub krótkowzroczności.
IRYDOLOGIA W PRAKTYCE TO PROFILAKTYKA CHORÓB